Wetenschapsjournalisten maken autisten van ons

Als er een weekje weinig groot wereldnieuws verschijnt, duik ik de krochten van het nieuws in. Deze week kwam ik door mijn nieuwsverslaving zelfs terecht op de website van Psychology Today (ben ik toe aan therapie?) en daar vond ik de volgende kop: 'Are Atheists More Autistic Than Believers?' Als atheïst hoopte ik dat het antwoord 'nee' zou zijn dus begon ik meteen te lezen. Ik kwam erachter dat het antwoord inderdaad 'nee' was, maar dat als je het artikel niet helemaal uit zou lezen je waarschijnlijk zou denken dat 'ja' het antwoord is en mensen die niet in een God geloven grotere autisten zijn dan vrome kerkgangers. En dat komt door hoe Matthew Hutson, auteur van dit misleidende pareltje van wetenschappelijke onkunde de boel in elkaar getypt heeft.

Pas als ze ons niet neer kunnen slaan, gaan ze zelf op de knietjes

Jens Schulte-Bockum wordt op 1 oktober van dit jaar de nieuwe CEO bij Vodafone Duitsland en stelde zich vandaag vast even voor in het Financieele Dagblad. De huidige topman van Vodafone Nederland gaat op de knietjes en betuigt spijt namens zijn werkgever en zelfs namens andere grote providers. Ze hebben het de klant te moeilijk gemaakt, de prijsverhogingen waren te onduidelijk, ze wekten de schijn van kartelvorming en ze hebben fouten gemaakt met onze internetverbindingen. Schulte-Bockum  geeft Vodafone iets menselijks, als een stout kindje dat sorry zegt en belooft dat hij het nooit meer zal doen. Maar we hebben hier niet te maken met een klein kind, maar een megabedrijf vol gehaaide zakenmensen. Excuses aanvaard?

Tijd is geld, ik stuur je de rekening

Jan is ondernemer. Of zoals je dat noemt als je stoer over wil komen, 'entrepeneur' (zo spellen veel Twitteraars het in hun bio, eigenlijk is het 'entrepreneur'). Hij is op weg naar een businessmeeting, waar hij een grote slag kan slaan. Als hij deze potentiële klant ervan kan overtuigen dat die zijn product koopt, kan hij lekker op vakantie naar de Maldiven. Hij pakt de taxi op weg naar het kantoor van het geïnteresseerde bedrijf. Over een halfuur is de meeting. De taxi beweegt zich voorspoedig voort door het centrum van Amsterdam, tot het doemscenario zich afspeelt: file. De tijd tikt door, maar Jan staat vast. Uiteindelijk besluit hij uit wanhoop het laatste stuk te gaan rennen, maar hij moet nog veel te ver. Als er een halfuur verstreken is weet hij dat hij zich niet meer bij het bedrijf kan vertonen. Beschaamd houdt hij weer een taxi aan, op weg naar huis. Daar gaat zijn reisje naar het paradijs.

24 uur: tussen Reinout en Elmer

Heel Nederland viel afgelopen week over Reinout Oerlemans en Elmer Mulder heen. De bazen van Eyeworks en het VU medisch centrum in Amsterdam hadden een leuk nieuw programma gemaakt waarin bijna stervende mensen stiekem gefilmd werden en later op tv kwamen. Ze waren ook de enigen die niet begrepen waarom een dergelijk programma toch wel over het randje gaat, maar konden het tij niet keren: RTL stopte met de uitzendingen. Het hierdoor ontstane gat in de programmering wil ik opvullen met een nieuw programma dat ik gedurende de afgelopen maanden heb gemaakt, '24 uur: tussen Reinout en Elmer'.

The Voice of Molland

Dit seizoen van The Voice of Holland nadert alweer zijn einde. Ik heb het dit keer amper gevolgd, heb alleen een paar audities gezien, dus ik heb er niet zoveel meer mee. Net als veel van mijn Facebook- en Twittervrienden, die klagen over dit 'kutprogramma' en de volgende week weer trouw kijken. De lovende reacties die de show in het begin kreeg zijn nu omgeslagen in een klaagzang over de onlogische eliminaties, de grote hoeveelheid reclame in beeld en de misschien toch niet zo eerlijke auditierondes.

Medelijden met de fietsenmakersmaffia

Afgelopen woensdag bleek dat de achterband van mijn fiets helemaal was opengescheurd, binnen- en buitenband. Dus ging ik naar de plaatselijke fietsenmaak-Berlusconi om mijn band te laten maken en mezelf te laten oplichten. Ik zou voor een hele nieuwe achterband, binnen en buiten, 42 euro moeten betalen, een dag later kon ik hem ophalen. Toen ik weer terugkwam was de reparatie iets hoger uitgevallen: 45 euro. Zo snel gaat de inflatie ook weer niet, ze hadden me voor 3 euro nog even extra 'geholpen'.